چه کنم تا تو بيايي غم دل با تو بگويم            ره حق را بنمايي ، قدمي با تو بپويم

عمر بي حاصل خود را به تباهي گذراندم        ولي با اين همه من باز ، نشان از تو بجويم

تپش قلب وجودم ضربان از تو بگيرد            باز هم آتش عشقت ميهمان گشته به کويم

شيفتگان هر بامداد ، با ياد او سر از خواب برمي دارند و شبانگاهان از هجر روي او ديده تر مي سازند که اين ستاره تابان از پس پرده غيبت به در آيد و خاک مقدمش توتياي دلدادگان شود . حال که دلهاي مشتاقان در فراق و انتظار مقدم کسي مي طپد که شمع وجودش ، محفل آراي بزم وجود است و درياي جودش ، روح بخش هر موجود چه زيبنده است که انتظار را به زبان محدود نکرده و از جان و دل يعني با تک تک اعضاء و جوارح خود ظهورش را از حضرت حق عاجزانه مسئلت و در اين راه خلوص نيت ، عزمي راسخ ، معرفتي حقيقي و صبر و شکيبايي پس از ترک معصيت و ثابت قدمي در آن طريق و همچنين دين و ايمان و ارادة خود قلب خود را مطيع آن حضرت سازيم و حب آن که ولايتش بر ما واجب است را در خانة دل جاي داده ، بيزاري خود را از دشمنانش اعلام کنيم . با او پيمان ببنديم که تا ظهور حضرتش از پاي نخواهيم نشست و تا آخرين لحظه با زبان ، قلب ، عمل و تفکر خود او را ياري کرده و هرگز تنها نخواهيم گذاشت که اولين قدم در جوامع امروزي ما ، که بر هر فرد اعم از پير و جوان ، زن و مرد ، دانشجو و طلبه و . . . واجب و امري است حياتي ، احياي امر به معروف و نهي از منکر است که مدتهاست رنگ کهنگي به خود گرفته و همان است که به نظر اين جانب علاوه بر مشکلات ايجاد شده در جهان، ظهور آن حضرت را به تأخير انداخته است . به اميد آن روزي که اين فريضة واجب الاجرا و حياتي دوباره در جهان زنده شود از خداوند منان خواستاريم که با عنايت خود ، در آغاز خود حقيقي را به ما بشناسد و بعد از آن رسول و خاندان او را که با وجود اين ستارگان هدايت امام زمان (عج) خود را کاملاً درک کرده و مرگ ما به مرگ جاهليت نباشد .

انشاءالله

قابل توجه مخالفان تبری از دشمنان خدا و رسول که بذر نفاق را آن منافقان از صدر اسلام در دل امت اسلامی کاشتند و باعث و بانی خونریزی های متعدد و شیعه کشی گردیدند.

اللهم عذّبهم عذابا یستغیث منه اهل النار

آمین

اِبن فَهّد الحِلي ، عن المولى السيد المرتضى العلامة بهاء الدين علي بن عبد الحميد النسابة بإسناده إلى المُعلّى بن خُنَيس‌، عن الصادق (عليه السلام):

إِنَّ يَومَ النيروز هو اليومُ الذي أَخذَ فيه النبيِ (صلى الله عليه و آله و سلم) لِأمير المؤمنين (عليه السلام) العهدَ بِغديرِ خُم فَأقروا لَه بِالوِلايةِ فَطوبَى لِمَن ثَبتَ عَلَيها وَ الوَيلُ لِمَن نَكَثَها،

وَ هُو اليومُ الذي وَجَّهَ فِيهِ رَسولُ اللهِ (صلى الله عليه و آله و سلم) عَلِيَّا (عليه السلام) إلى واديِ الجنِّ فَأخذَ عَلَيهِم العُهودَ وَ المَواثِيقَ ،

وَ هُو اليَومُ الذي ظَفَرَ فِيهِ بِأهل النَهرَوان،

وَ هُو اليومُ الذي يَظهَرُ فِيهِ قَائِمُنا أهلَ البيتِ وَ وُلاةُ الأَمرِ وَ يَظفَرُهُ اللهُ تَعالى بِالدَّجّالِ فَيَصلبُهُ عَلَى كِناسَةِ الكُوفَة

وَ مَا مِن يَومِ نوروزٍ إلا نَحنُ نَتَوَقَّعُ فِيهِ الفَرجَ لِأنَّهُ مِن أَيّامِنا حَفَظَتهُ الفُرسُ وَ ضَيَّعْتُمُوهُ

وَ هُو أولُ يَومٍ مِن سَنَةِ الفُرسِ

قال المعلى: وَ أَملَى عَلَيَّ ذَلِكَ وَ كَتَبْتُهُ مِن إِمْلَائِهِ.

وَ عَن المُعَلَّى أيضاً قال:

دَخَلتُ عَلى أَبي عَبدِ الله (عليه السلام) فِي صَبيحَةِ يَومِ النِّيروز

فَقال [عليه السلام] : يَا مُعَلَّى أَتَعرِفُ هَذا اليَومَ؟

قُلتُ: لا، لكنَّهُ يَومٌ يَعظِمُهُ العَجَم، يَتَبارَكُ فِيهِ،

قَال: كَلّا وَ البَيتِ العَتيقِ الذي بِبَطنِ مَكَةَ مَا هَذا اليومِ إلا لِأمرٍ قَديمٍ أُفَسِّرُهُ لَكَ حَتى تَعلَمَهُ،

قُلتُ: تَعَلُّمي هَذا مِن عِندِك أَحَبُّ إلَيَّ مِن أَن أَعِيشَ أَبَداً وَ يَهلِكُ اللهُ أَعداءَكُم

قَال: يَا مُعلى يَوم النيروز هُو اليَوم الذي أَخذَ اللهُ مِيثاقَ العِبادِ أن يَعبُدُوهُ وَ لا يُشرِكُوا بِهِ شَيئاً وَ أن يَدينُوا بِرُسُلِهِ وَ حُجَجِهِ وَ أولِيائِهِ،

وَ هُو أولُ يَومٍ طَلَعَت فِيهِ الشَّمسُ وَ هَبَت فِيهِ الرِياحُ اللَواقِحُ وَ خُلِقَتْ فِيهِ زَهرَةُ الأرضِ،

وَ هُوَ اليومُ الذي اسْتَوَتْ فِيهِ سَفينَةُ نوح (عليه السلام) عَلَى الجُودي،

وَ هُو اليومُ الذي هَبَطَ فِيهِ جِبرئيل (عليه السلام) عَلَى النَّبي (صلى الله عليه و آله و سلم)،

وَ هُو اليومُ الذي كَسَرَ فِيهِ إبراهيم (عليه السلام) أَصنامَ قَومِهِِ،

وَ هُو اليومُ الذي حَمَلَ فِيهِ رَسولُ اللهِ (صلى الله عليه و آله و سلم) أميرَ المؤمنين (عليه السلام) عَلَى مَنكَبَيهِ حَتى رَمَى أصنامَ قُرَيشِ مِن فَوقِ البَيتِ الحَرامِ وَ هَشَمَهَا، الخبر بطوله (2) .

امام صادق عليه السلام مي‌فرمايد: نوروز روزي‌ست كه در آن پيامبر صلي الله عليه و آله براي حضرت علي عليه السلام در غدير خم پيمان گرفت و آنانكه آنجا بودند به ولايت آن حضرت اقرار كردند و خوشا به حال كسي كه آن را نگه‌داشت و بدا به حال كسي كه آن را زير پا نهاد.

نوروز روزي‌ست كه در آن پيامبر صلي الله عليه و آله حضرت علي عليه السلام را با وادي جنيان مواجه كرد و از آنان ميثاق گرفت.

نوروز روزي‌ست كه در آن علي عليه السلام در جنگ نهروان پيروز گشت

نوروز روزي‌ست كه در آن قائم ما اهل بيت ظاهر مي‌شود و خداوند او را بر دجال پيروز مي‌سازد

و نوروزي نيست كه ما در آن منظر فرج نباشيم چرا كه آن روز از براي ماست.

ايرانيان آن را نگاه داشتند اما شما آن را از بين برديد.

و اين [نوروز] اولين روز سال [براي] ايرانيان است.

معلي مي‌گويد: حضرت [اين مطالب را بر من] املاء كردند و من نوشتم.

و نيز معلَّي مي‌گويد:

در صبحگاه نوروز خدمت امام صادق عليه السلام رسيدم

امام برمن فرمودند: معلي! آيا مي‌داني امروز چه روزي‌ست؟!

عرض كردم: نخير، ولي [همين‌قدر مي‌دانم] روزي‌ست كه ايرانيان آن را روز بزرگي مي‌دانند و گرامي‌اش داشته و در آن روز بر هم تبريك مي‌گويند.

امام فرمودند: قسم به خانه خدا كه اين روز براي امر بزرگي است كه آن را برايت شرح مي‌دهم تا بداني.

عرض كردم: يادگيري اين مطب برايم دوست‌داشتني‌تر از اين است كه عمري جاودان يابم؛ خداوند دشمنان شما را نابود سازد.

امام فرمودند: معلي! نوروز روزي‌ست كه خداوند در آن از انسان پيمان گرفت كه او را بپرستند و برايش شريك قائل نشوند و به دين فرستادگانش گروند.

نوروز روزي‌ست كه خورشيد براي اولين بار طلوع كرد و بادهاي بارور ساز وزيد و گلهاي زمين آفريده شد.

نوروز روزي‌ست كه كشتي حضرت نوح [كه سلام خدا بر پيامبر ما و خاندانش و بر او باد] [بعد از طوفان ] بر فراز كوه جودي ساحل گرفت.

نوروز روزي‌ست كه فرشته وحي، جبرائيل عليه السلام بر پيامبر اسلام نازل شد

نوروز روزي‌ست كه حضرت ابراهيم بتهاي قوم خود را شكست

و نوروز روزي‌ست كه پيامبر اكرم حضرت علي عليه السلام را بر دوش خود بلند كرد تا بتهاي قريش را در‌انداخته و درهم شكند.

_____________________________________

بحار الأنوار : 56 / 119 .